20 Temmuz 2009, Pazartesi

Başkalarının mutluluğunu çekemiyorum

* Sevgili Jale Abla, ben 23 yaşındayım. Bu yaşıma kadar duygusal açıdan hiçbir şey yaşayamadım. İnsanların mutlu olmaları, birbirlerine yakın olmaları beni gerçekten üzüyor. Beni üzen başka bir şey ise maalesef çevremde benim gibi düşünen insan olmayışı. Tepki gösterebileceklerini düşünerek ailemle de bunu konuşamıyorum. İster istemez sürekli içime kapanık davranıyorum. Hayatım boyunca hep iyi bir şeyler yapamadım ve iyi biri olamadım. Hayata karşı olan inancımı ve sevgimi yitirmemeye çalıştım ama beceremedim. Değişmeye çok çalıştım ama her defasında acı bir şekilde hayata yenildim. Genç yaşımda böyle şeyler yaşadıysam ilerisini düşünemiyorum. Jale Abla bana karanlık dünyamı aydınlatacak bir ışık göster. Adı saklı

Sevgili kardeşim, seni çok iyi anlıyorum. Sen çevrendeki kişilerin mutluluklarından mutsuz olmuyorsun, sadece özeniyorsun. Bu da gayet normal. Neden ben mutluluğu hak etmiyorum diye çok kez veryansın ettiğini biliyorum. Ama herkesin aynı anda mutlu olması beklenemez. Kimileri ağlarken, kimileri gülebilir. Ben hayatta her şeyin bir zamanı olduğuna inanıyorum. Bu süreç içinde kendine katacağın çok şey olmalı. En başta her ne koşulda olursan ol, kendini sev ve umutsuzluğa hiçbir zaman yer verme! Senin de belirttiğin gibi, daha yolun başındasın ve çok gençsin. İnan bana çok güzel günlerin olacak. Bu olumsuz düşüncelerinden bir an önce uzaklaşmanı diliyorum ve güzel haberlerini bekliyorum.
BİZE ULAŞIN