18 Nisan 2012, Çarşamba

Ailemi unuttum

Ablacığım 30 yaşında yabancı uyruklu bir çocuk bakıcısıyım! Burada tanıştığım bir gence aşık oldum. Memleketimde bir kocam ve genç bir kızım var. Onlara götürmem gereken ekmek paramı unuttum, bu gencin peşinde perişan oldum. Öyle ki sevgilisiyle olan resimlerini bulunca kendimi arabanın altına atmayı düşündüm. Çok kötüyüm. Rumuz: Maria

Sevgili kardeşim aklını başına al lütfen! Aşkın pençesinde dahi olsan mantığını çalıştırmalısın. Seninle bu gencin olmayacağını bilmen gerekir. Üstelik evlisin. Kocanla arandaki durumu bilemem ama en azından kızın için hayat mücadeleni bırakmamalısın. Şimdi bu öğütlerimin belki anlamı yok ama ilerde anlayacaksın.

EŞİMİN KOLUNU KIRDIM!
Boşadığım eşimin içkiliyken kolunu kırdım. Sonra da üzüntüden kahroldum. Ama bana ihanetini bir türlü hazmedemedim. Onu çok seviyorum. Onun hayatındaki adamlar adam değil, beni nasıl anlar bilmiyorum. Bana geri dönmesi için ne yapmalıyım? Rumuz: Pusu

İhaneti yaşayıp ardından sağlıklı kalmak güçtür bunu kabul ediyorum ama şiddete başvurmanı da kınıyorum. Herkesi yaptığı yanlışla başbaşa bırak. Zorla kimseyi kendine sevdiremezsin. Eski eşin de senin için doğru olsaydı zaten bu noktada olmazdın. Psikolojik destek alman şart. Böyle sağlıklı bir birliktelik kurman zaten olanaksız. Artık önüne bak. Sinirlerine de hakim ol!
BİZE ULAŞIN